Unreal Championship (Xbox Live)
De Unreal Tournament serie staat al jaren garant voor een leuke en intense multiplayer ervaring. Het begon in 1999 met Unreal Tournament. Als tegenhanger voor de populaire mod Counter-Strike van het spel Half-Life, kwam Epic Games met een minder realistisch multiplayer spel. Unreal Tournament bleek een grote hit en een vervolg kon dan ook niet uitblijven. Unreal Tournament 2003 was dit vervolg en ook dit deel werd plat gespeeld via Internet. Op de Xbox konden we van een directe kopie genieten in de vorm van Unreal Championship. De PC kreeg een vervolg onder de weinig originele titel Unreal Tournament 2004, het was maar wachten op de poort naar de Xbox. Deze leek te komen met de aankondiging van Unreal Championship 2, maar deze game bleek zich toch totaal van de Unreal Tournament serie te onderscheiden. De Championship serie gaat een eigen weg op de Xbox en dat pakt heerlijk uit.
De Unreal Tournament serie staat niet bekend om haar sterkte verhaallijnen en wilde singleplayer avonturen. De serie biedt wel een multiplayer ervaring zoals geen ander dat kan. Epic Games heeft besloten de Xbox een hele eigen Unreal serie te geven met het maken van Unreal Championship 2 (UC2). De belangrijkste en meest bijzondere toevoeging aan de serie is de mogelijkheid tot het spelen vanuit de derde persoon. Eerder keek de speler altijd vanuit de eerste persoon naar het wapen en het speelveld. Deze keuze is bewust gemaakt om het spel toegankelijker te maken voor consolegamers. Je kunt namelijk naast het gebruik van je wapens ook krachtige melee-aanvallen teweeg brengen. Iets wat het spel drastisch verandert. Gelukkig een verandering ten goede!
Singleplayer
Hoewel het geen geheim is dat Unreal Championship om de sterke multiplayer draait, biedt het spel ook nog een singleplayer component. Dit bestaat uit de Ascension Rites, Tournaments en Challenges. De Ascension Rites volgt het verhaal van de krijger Anubis. Tien jaar geleden stapte hij uit het tournament om te zien of zijn ?geliefde' hem zou volgen. Dit gebeurde niet en dit keer is hij terug om wraak te nemen. In de Unreal Tournament/Championship series speel je namelijk een wedstrijd. Een zeer populaire en gewelddadige wedstrijd die kan leiden tot het keizerschap, of de dood. Elke ronde word je in een arena gegooid met een bepaald aantal vijanden en een doelstelling. Wanneer je deze doelstelling haalt, ga je naar de volgende ronde, om zo verder te gaan naar de ultieme finale. De doelstellingen wisselen van het op de eerste plek eindigen binnen de tijd, tot het zoveel mogelijk punten scoren door ballen in het doel van de tegenstander te plaatsen. Er zijn menig modi te vinden, maar helaas worden deze zelden goed uitgelegd tijdens het spel. Het is aan de speler om maar uit te zoeken wat nou precies de bedoeling is.
Deze singleplayer wedstrijd is eigenlijk niet meer dan een training voor de speler, het begint bijvoorbeeld met een korte uitleg van de knoppen. Hierna krijg je aanvalstraining, waarna je steeds lastigere tegenstanders voor je neus krijgt. Toch viel het verhaal mij erg mee. Epic Games heeft er toch duidelijk werk van gemaakt als je kijkt naar de goed afgewerkte filmpjes en de interessante personages. Ze zullen je niet vervelen met lange dialogen, maar heerlijk overdreven stemmen en snelle beelden vertellen het verhaal. Het spel kent vijf moeilijkheidsgraden, waarbij de tweede graad al vrij pittig is. Gelukkig kan je, wanneer je echt vast blijkt te zitten, zo weer terugschakelen naar een makkelijkere graad.
In de Tournament modus kan je nog met de verscheidene personages uit het spel een tournament spelen. Hier kan je aan beginnen als je jezelf nog niet goed genoeg voelt voor het online geweld. Ook is het leuk om eens alle verschillende personages uit te proberen met al hun verscheidene aanvallen. Challenges bestaan uit een rij verschrikkelijk lastige uitdagingen. Met alle drie de modi kan de speler nieuwe personages en speelmodi vrijspelen. Maar waar het spel natuurlijk vooral om draait is de multiplayer.
Multiplayer
Unreal Championship 2 kan gespeeld worden via splitscreen en system-link, maar voor de echte uitdaging ga je uiteraard online op Xbox Live. Het spel biedt erg goede AI voor de bots, wanneer je offline speelt, maar de onvoorspelbaarheid van dit spel en de spelers maakt de online ervaring onvergetelijk. Acht spelers kunnen tegelijkertijd online vechten in, alleen voor Deathmatch al, 24 maps! Voor de andere modi zijn er nog meer maps te vinden. Het spel biedt zes online modi, namelijk Deathmatch, Team Deathmatch, Capture the Flag, Survival, Overdose en Nali Slaughter. Waar de meeste modi toch wel voor zichzelf spreken zijn de laatste twee nieuw en vragen wel om wat uitleg. In Overdose is het de taak om een bal, die op een willekeurige plek in het veld geplaatst wordt, te grijpen en in het doel van de tegenstander te plaatsen. In Nali Slaughter zal je meer Nali-wezens moeten slachten dan je tegenstander.
De modi werken allen erg goed, alleen lijken de nieuwe twee toch meer op een niet zo heel geslaagde poging om origineel te zijn. Vooral Nali Slaughter is wat matig, Overdose kan toch nog wel erg leuke potjes opleveren. De actie in UC2 is super snel, daarom kan je als speler al snel het overzicht kwijt raken. Online zullen er veel spelers in het scherm te zien zijn en elk doet weer zijn, of haar, eigen ding. Afstandsaanvallen, stealthaanvallen, melee-aanvallen, je zult als speler echt moeten nadenken hoe je speelt en verdedigt. Er komt behoorlijk wat meer strategie bij kijken in vergelijking met het vorige deel.
Om nog wat orde in de chaos te brengen kan de speler zich op één vijand locken met de rechter thumbbutton. Hierdoor raak je minder snel gedesoriënteerd en kan je jezelf volledig richten op die ene vijand.
De Unreal Tournament serie staat niet bekend om haar sterkte verhaallijnen en wilde singleplayer avonturen. De serie biedt wel een multiplayer ervaring zoals geen ander dat kan. Epic Games heeft besloten de Xbox een hele eigen Unreal serie te geven met het maken van Unreal Championship 2 (UC2). De belangrijkste en meest bijzondere toevoeging aan de serie is de mogelijkheid tot het spelen vanuit de derde persoon. Eerder keek de speler altijd vanuit de eerste persoon naar het wapen en het speelveld. Deze keuze is bewust gemaakt om het spel toegankelijker te maken voor consolegamers. Je kunt namelijk naast het gebruik van je wapens ook krachtige melee-aanvallen teweeg brengen. Iets wat het spel drastisch verandert. Gelukkig een verandering ten goede!
Singleplayer
Hoewel het geen geheim is dat Unreal Championship om de sterke multiplayer draait, biedt het spel ook nog een singleplayer component. Dit bestaat uit de Ascension Rites, Tournaments en Challenges. De Ascension Rites volgt het verhaal van de krijger Anubis. Tien jaar geleden stapte hij uit het tournament om te zien of zijn ?geliefde' hem zou volgen. Dit gebeurde niet en dit keer is hij terug om wraak te nemen. In de Unreal Tournament/Championship series speel je namelijk een wedstrijd. Een zeer populaire en gewelddadige wedstrijd die kan leiden tot het keizerschap, of de dood. Elke ronde word je in een arena gegooid met een bepaald aantal vijanden en een doelstelling. Wanneer je deze doelstelling haalt, ga je naar de volgende ronde, om zo verder te gaan naar de ultieme finale. De doelstellingen wisselen van het op de eerste plek eindigen binnen de tijd, tot het zoveel mogelijk punten scoren door ballen in het doel van de tegenstander te plaatsen. Er zijn menig modi te vinden, maar helaas worden deze zelden goed uitgelegd tijdens het spel. Het is aan de speler om maar uit te zoeken wat nou precies de bedoeling is.
Deze singleplayer wedstrijd is eigenlijk niet meer dan een training voor de speler, het begint bijvoorbeeld met een korte uitleg van de knoppen. Hierna krijg je aanvalstraining, waarna je steeds lastigere tegenstanders voor je neus krijgt. Toch viel het verhaal mij erg mee. Epic Games heeft er toch duidelijk werk van gemaakt als je kijkt naar de goed afgewerkte filmpjes en de interessante personages. Ze zullen je niet vervelen met lange dialogen, maar heerlijk overdreven stemmen en snelle beelden vertellen het verhaal. Het spel kent vijf moeilijkheidsgraden, waarbij de tweede graad al vrij pittig is. Gelukkig kan je, wanneer je echt vast blijkt te zitten, zo weer terugschakelen naar een makkelijkere graad.
In de Tournament modus kan je nog met de verscheidene personages uit het spel een tournament spelen. Hier kan je aan beginnen als je jezelf nog niet goed genoeg voelt voor het online geweld. Ook is het leuk om eens alle verschillende personages uit te proberen met al hun verscheidene aanvallen. Challenges bestaan uit een rij verschrikkelijk lastige uitdagingen. Met alle drie de modi kan de speler nieuwe personages en speelmodi vrijspelen. Maar waar het spel natuurlijk vooral om draait is de multiplayer.
Multiplayer
Unreal Championship 2 kan gespeeld worden via splitscreen en system-link, maar voor de echte uitdaging ga je uiteraard online op Xbox Live. Het spel biedt erg goede AI voor de bots, wanneer je offline speelt, maar de onvoorspelbaarheid van dit spel en de spelers maakt de online ervaring onvergetelijk. Acht spelers kunnen tegelijkertijd online vechten in, alleen voor Deathmatch al, 24 maps! Voor de andere modi zijn er nog meer maps te vinden. Het spel biedt zes online modi, namelijk Deathmatch, Team Deathmatch, Capture the Flag, Survival, Overdose en Nali Slaughter. Waar de meeste modi toch wel voor zichzelf spreken zijn de laatste twee nieuw en vragen wel om wat uitleg. In Overdose is het de taak om een bal, die op een willekeurige plek in het veld geplaatst wordt, te grijpen en in het doel van de tegenstander te plaatsen. In Nali Slaughter zal je meer Nali-wezens moeten slachten dan je tegenstander.
De modi werken allen erg goed, alleen lijken de nieuwe twee toch meer op een niet zo heel geslaagde poging om origineel te zijn. Vooral Nali Slaughter is wat matig, Overdose kan toch nog wel erg leuke potjes opleveren. De actie in UC2 is super snel, daarom kan je als speler al snel het overzicht kwijt raken. Online zullen er veel spelers in het scherm te zien zijn en elk doet weer zijn, of haar, eigen ding. Afstandsaanvallen, stealthaanvallen, melee-aanvallen, je zult als speler echt moeten nadenken hoe je speelt en verdedigt. Er komt behoorlijk wat meer strategie bij kijken in vergelijking met het vorige deel.
Om nog wat orde in de chaos te brengen kan de speler zich op één vijand locken met de rechter thumbbutton. Hierdoor raak je minder snel gedesoriënteerd en kan je jezelf volledig richten op die ene vijand.
Atari
Leave a comment
|
other category products
